Adenosine trifosfaat ATP Powder CAS 56-65-5

Adenosine trifosfaat ATP Powder CAS 56-65-5

Adenosine trifosfaat – ATP poeder
Alias: Adenosine-5'-trifosfaat
CAS No.:56-65-5
MF:C10H16N5O13P3
moleculair gewicht: 507.184/mol
EINECS: 200-283-2
apperence: wit fijn poeder
houdbaarheid: 2 jaren

adenosine Beschrijving:

Adenosine trifosfaat speelt een belangrijke rol in de celbiologie als een co-enzym, is de energie-eenheid van het leven. Adenosine trifosfaat (ATP) chemisch geclassificeerd als een nucleoside trifosfaat. Zijn primaire biologische gebruik is als een co-enzym in verschillende processen met betrekking tot de overdracht van chemische energie. Alle organismen gebruiken ATP, hoewel de specifieke mechanismen variëren sterk.
ATP wordt algemeen gebiosynthetiseerd door toevoeging van drie fosfaatgroepen de purine nucleoside adenosine. De fosfaatdonors in deze reacties zijn meestal adenosinemonofosfaat (AMP) of adenosinedifosfaat (ADP), hoewel andere verbindingen ook fosfaat kunnen doneren aan ATP te. Deze reacties vereisen ook een katalysator zoals ATP synthase. De meest gebruikelijke werkwijzen voor dieren biosynthetiseren ATP zijn oxidatieve fosforylering en substraat-fosforylering. Planten gebruiken photophosphorylation om ATP biosynthetiseren als onderdeel van de fotosynthese.

ATP (Adenosine trifosfaat) supplementen is aangetoond dat het totale energieverbruik te verhogen, vermoeidheid te verminderen en te ondersteunen cardiovasculaire gezondheid van de totale voordeel van het verouderingsproces. Swanson biedt maximale sterkte Peak ATP 400, die intracellulaire en extracellulaire ATP-niveaus van het lichaam kan verhogen, waardoor effectief voor diverse fysiologische functies.

Sporters zijn een van de groepen die baat hebben bij ATP supplementen, vooral degenen die sporten waarbij korte spelen, snelle bewegingen. Deze sporten zijn sprinten, gewichtheffen, voetbal, hockey, volleybal en tennis. U kunt ook ATP nodig als u schade aan de dunne darm hebben, vooral wanneer het wordt veroorzaakt door niet-steroïdale anti-inflammatoire geneesmiddelen (NSAID's). Bijkomende voorwaarden die kunnen profiteren van ATP onder meer het ongemak dat is gebruikelijk terwijl u herstelt van een knie-operatie.

adenosine Functie:

AMP is een tweede boodschapper, voor intracellulaire signaaltransductie, zoals het overbrengen in cellen de effecten van hormonen zoals adrenaline en glucagon, die niet door het plasmamembraan kan passeren. Het is ook betrokken bij de activering van eiwitkinasen. Daarnaast, cAMP bindt aan en reguleert de functie van ionkanalen zoals HCN kanalen en enkele andere cyclische nucleotide-bindende eiwitten zoals Epac1 en RAPGEF2

cAMP en de bijbehorende kinasen werken in verscheidene biochemische processen, met inbegrip van de regulering van glycogeen, suiker, en vetstofwisseling.
in eukaryoten, cyclisch AMP werkt door het activeren van proteïne kinase A (PKA, of cAMP-afhankelijke proteïnekinase). PKA is gewoonlijk inactief als een tetrameer holoenzyme, bestaande uit twee katalytische en regulerende twee eenheden (C2R2), met de regulerende eenheden blokkeren van de katalytische centra van de katalytische eenheden.
Cyclisch AMP bindt aan specifieke locaties op de regulerende eenheden van de proteïne kinase, en veroorzaakt dissociatie tussen de regulerende en katalytische subeenheden, waardoor de katalytische eenheden substraat proteïnen fosforyleren.

De actieve subeenheden katalyseren de overdracht van fosfaat uit ATP specifieke serine- of threonine-residuen van eiwitsubstraten. De gefosforyleerde eiwitten kunnen direct op de cel ionkanalen, of kan geactiveerd of geremd worden enzymen. Proteïne kinase A kan specifieke eiwitten die binden promotorgebieden DNA fosforyleren, leiden tot een toename in transcriptie. Niet alle proteïnekinasen reageren op cAMP. Verschillende klassen van eiwitkinasen, waaronder eiwitkinase C, zijn niet cAMP-afhankelijke.
Verdere effecten voornamelijk afhangen van cAMP-afhankelijke proteïnekinase, die variëren gebaseerd op het type cel.
Nog steeds, Er zijn enkele kleine PKA-onafhankelijke functies van cAMP, bijv., activeren van calciumkanalen, het verschaffen van een minder belangrijke waarbij groeihormoon-afgevend hormoon veroorzaakt een afgifte van groeihormoon.
Echter, mening dat de meeste effecten van cAMP worden geregeld door PKA is een verouderd. In 1998 een familie van cAMP-gevoelige eiwitten met guanine nucleotide exchange factor (GEF) activiteit werd ontdekt. Deze worden genoemd Exchange eiwitten geactiveerd door cAMP (Epac) en de familie omvat Epac1 en Epac2.[citaat nodig] Het activeringsmechanisme is vergelijkbaar met die van PKA: de GEF domein gewoonlijk gemaskeerd door het N-terminale gebied dat het cAMP bindende domein. Wanneer cAMP bindt, het domein distantieert en onthult de nu actieve GEF domein, waardoor Epac kleine Ras-achtige GTPase eiwitten activeren, zoals Rap1.

adenosine Dosering:

De aanbevolen dosis Adenosine injectie is 0.14 mg / kg / min toegediend gedurende zes minuten (totale dosis 0.84 mg / kg) (Tafel 1).
•
Adenosine injectie toedienen uitsluitend continue perifere intraveneuze infusie
•
Injecteer Thallium-201 in het midden van de Adenosine injectie infusie (d.w.z., Na de eerste drie minuten na injectie Adenosine)
•
Thallium-201 is fysisch verenigbaar met Adenosine injectie en kunnen direct worden geïnjecteerd in de Adenosine injectie infusieset
•
Injecteer Thallium-201 zo dicht mogelijk bij de veneuze toegang mogelijk tot een ongewenste verhoging van de dosis Adenosine injectie te voorkomen (De inhoud van de intraveneuze slang) toegediend
Inspecteer Adenosine injectie van deeltjes en verkleuring vóór toediening. Laat Adenosine injectie niet toedienen als het deeltjes bevat of verkleurd.
Er zijn geen gegevens over de veiligheid en werkzaamheid van alternatieve adenosine infusie injectie protocollen. De veiligheid en werkzaamheid van adenosine injectie toegediend door de intracoronaire route zijn niet vastgesteld.